Dziennik biegowy · Piotrek Mroczkowski
Raz, dwa, trzy… nie śpij!
Tak brzmiała komenda, którą wykrzykiwał, po czym wsadzał wilgotny mały palec w moje ucho i energicznie nim potrząsał.
Mały karłowaty Piotruś, bo tak się zwał.
Upierdliwy wewnętrzny głos, który sprawia, że zwątpisz w siebie - jeśliś miękki. Zwątpiłem już na starcie. Że zmrużę oko.
O przebiegnięciu trasy zawodów nie wspomnę.
Obudziłem się zaskakująco wypoczęty. Psychicznie zgwałcony. Gotowy na upodlenie. Niewiele jest górskich biegów w formule ultra, które zaczynają się o 9 rano. Tym razem skorzystałem nawet z hotelowego śniadania wliczonego w cenę.
3 x Śnieżka = 1 x Mont Blanc po ‚moich’ karkonoskich pagórkach.
Świadomość, że odwiedzę szczyt Śnieżki trzy razy tego samego dnia podniecała mnie tak bardzo, że specjalnie na tę okazję założyłem przyciasnawą koszulkę, opinającą moje nabrzmiałe sutki.
Na starcie i trasie towarzyszyła mi Monika Smith. Zabrałem ją żeby nie zapomniała jak nakręcony i wkurwiony jednocześnie potrafię być, gdy biegam. Nie zawiodłem jej. Mało komu pozwalam być tak blisko i doświadczać tego mistycznego stanu. Myślę, że mogła odnieść wrażenie, że mijam ją na trasie, obojętnie niczym wiatr. Czyste piękno. Podobno nadal mnie kocha.
Jednocześnie czysty amok - karłowaty Piotruś tak energicznie pracuje wtedy paluszkiem, że zmysły wypalają się szybciej niż poparcie społeczne aktualnie rządzących.
Tę monokulturę emocjonalną ciężko jest przełamać, chyba, że zdarzy się coś mocnego. Ja postanowiłem zrobić salto na kocich łbach zaraz pod szczytem Śnieżki.
Goprowcy, którzy opatrzyli mi kolana odprowadzili mnie na trasę, z pewnością, że już mnie nie zobaczą.
Gdy trzeci raz uśmiechnięty zbiegałem ze Śnieżki, machaliśmy sobie na pożegnanie jak koledzy z jednego osiedla.
Nadal mamię się, że komentowali wtedy moje męstwo - karłowaty Piotruś ma odmienne zdanie.
8 godzin od startu wjeżdżałem na metę udając, że nie utykam. Obolałe ciało jak nigdy, a po Piotrusiu ni śladu.
Chwilę później dowiedziałem się, że na te ranki to tygodniowego L4 nie dostanę. Zjedliśmy z Moniką regeneracyjną potrawkę i zaplanowaliśmy całodzienny trekking nazajutrz.
Karkonosze, love you so much. 61 km, 3300 up, 28/228 open